birlilliputkul

Vahşi Yüce Kadın

O hayat/ölüm/hayat kuvvetidir, yaşatma gücüdür, kuluçkadır. Sezgidir, uzağı görendir, derin dinleyicidir,sadık yürektir. İnsanı çokdilli kalmaya cesaretlendirir; düşlerin,tutkuların ve şiirin dilini akıcı bir şekilde konuşmaya yüreklendirir. Gece düşlerinden fısıltılar getirir, bir kadın ruhuna ait araziden geçerken arkasında çamurlu bir ayak izi bırakır. Bunlar, kadınları onları bulma, kurtarma ve sevme özlemiyle doldurur.

Haksızlık karşısında tehditler savuran odur. Büyük bir çark gibi dönen odur. Döngülerin yaratıcısıdır. Aramak için evi terk ettiğimiz odur. Eve gelmemiz onun içindir. Bütün kadınların gübreli köküdür. İşimizin bittiğini düşündüğümüzde bizi gitmekten alıkoyan güçtür. İddiasız hem düşünce ve işlerin kuluçkasıdır. O, bizi düşünen akıldır, bizler de onun aklından geçen düşünceleriz.

Onu nerede hissedebilir, bulabilirsiniz? Karı delip başını çıkaran yeşilde yaşar, solan güz ekinlerinin hışırdayan saplarında yaşar, ölünün öpülmeye geldiği ve yaşayanın yakarılarını gönderdiği yerde yaşar. Dilin üretildiği yerde yaşar. Şiirde, perküsyonda ve terennümde yaşar. Dörtlük notalarda ve yarım notalarda, bir kantatta, bir sestinada ve blues’da yaşar. O, içimizde esinin patlamasından hemen önceki andır. Dünyamızı delip geçen çok uzak bir yerde yaşar. 

…

Nasıl olduğumu bilmiyorum ki nasıl olmam gerektiğini bileyim? İki seçenekten birini seçemeyecek kadar aciz oldum ben. Sen bilmiyorsun tabi ama ben çok değiştim.. Sana yapma demiştim, gitme demiştim,sev demiştim.. Sen beni hiç dinlemedin. Bak işte, ben çok farklıyım artık. Seçemeyecek kadar,bilemeyecek kadar.. Yaralandım. Nice merhem çare olmuyor bu iflah olmaz yaraya. Kabuk bağlamıyor, anlamıyorlar.. Sen bilmesen de senden dolayı. Sanırım hiç bilmeyeceksin de. İkimiz de birbirimiz için sonsuza dek soru işareti olarak kalacağız. Bitti sanacağız ama bitmeyecek de.

3 Mayıs 2012 / 00.47 
İyi geceler özlediğim insanlar,iyi geceler..